Bouw Woordenboek

Een energiemeter, ook wel kWh-meter genoemd, is een meetinstrument dat het energieverbruik registreert, doorgaans in kilowattuur (kWh).

Energiemonitoring is het proces van continu meten, registreren, analyseren en rapporteren van het energieverbruik en de energieprestaties van een gebouw of installatie om inzicht te krijgen in energiestromen, inefficiënties te identificeren en energiebesparingsmogelijkheden te benutten.

Een energieopslagsysteem (ESS) is een technisch systeem dat energie opslaat voor later gebruik, vaak om fluctuaties in de energieproductie en -vraag op te vangen.

Een systeem voor het tijdelijk bufferen van elektrische energie om discrepanties tussen opwekking en verbruik op te vangen en de stabiliteit van de installatie of het net te waarborgen.

Energieopwekking uit afvalwater is het proces waarbij organisch materiaal in afvalwater wordt omgezet, meestal via anaerobe vergisting van slib, om biogas te produceren dat gebruikt kan worden voor het opwekken van energie.

De energieprestatie van een gebouw geeft aan hoe energiezuinig het gebouw is. Dit wordt bepaald aan de hand van verschillende indicatoren en wordt berekend volgens de NTA 8800.

De Energieprestatie-coëfficiënt (EPC) is een dimensieloos getal dat de theoretische energetische efficiëntie van een nieuwbouwgebouw uitdrukt op basis van gebouwgebonden installaties en de thermische schil.

De totale hoeveelheid energie die binnen een gebouw, huishouden, bedrijf of systeem wordt gebruikt gedurende een specifieke periode, inclusief zowel gebouwgebonden als gebruikersgebonden energie.

De term 'energiewaarde' wordt in de bouw voornamelijk gerelateerd aan de energieprestatie en isolatie van gebouwen en materialen, en niet zozeer aan de energie die materialen zelf 'leveren of absorberen'.

Een entablature is in de klassieke architectuur het horizontale hoofdgestel dat rust op de zuilen, bestaande uit architraaf, fries en kroonlijst.

Een EPD (Environmental Product Declaration) is een gestandaardiseerd document dat de milieueffecten van een bouwproduct over zijn volledige levenscyclus kwantificeert volgens de normen ISO 14025 en EN 15804.

Een evenwichtsleiding, vaak ook vereveningsleiding genoemd, is een leiding in een leidingsysteem die helpt bij het in evenwicht brengen van drukverschillen of het toevoegen van luchtstroom voor een goede werking.