Bouw Woordenboek

Een installatie ontworpen voor het continu bewaken, signaleren en eventueel lokaliseren van ongewenste uittreding van vloeistoffen of gassen uit technische systemen of bouwkundige constructies.

Een instrument of technisch systeem voor het tijdig signaleren en nauwkeurig lokaliseren van ongewenste uittreding van vloeistoffen of gassen uit leidingen, tanks of bouwconstructies.

Een lichtberekening is een essentieel onderdeel van het ontwerpproces voor verlichting, waarbij de verwachte lichtsterktes in een model van een ruimte of omgeving worden berekend en gevisualiseerd.

Lichtopbrengst, ook wel lichtrendement genoemd, is een natuurkundige grootheid die de efficiëntie van een lichtbron aangeeft en wordt uitgedrukt in lumen per watt (lm/W).

Een lichtplan, ook wel verlichtingsplan genoemd, is een gedetailleerd ontwerp dat de plaatsing, het type en de specificaties van verlichting in een ruimte of gebouw bepaalt met het oog op functionaliteit, sfeer en architectuur.

Een lichtpunt is een aansluiting binnen een elektrische installatie waar een lamp of verlichtingsarmatuur wordt bevestigd en aangesloten op de stroomvoorziening.

Lichtsterkte is een fotometrische grootheid die het stralingsvermogen van een lichtbron per eenheid van ruimtehoek in een specifieke richting beschrijft, gecorrigeerd voor de spectrale gevoeligheid van het menselijk oog.

Lichtstroom is een lichttechnische grootheid die de totale hoeveelheid zichtbaar licht aangeeft die een lichtbron per seconde in alle richtingen uitzendt, gemeten in lumen (lm).

De lichttoetredingsfactor (LTF) is een maat voor de hoeveelheid natuurlijk licht die door een raam of gevelelement wordt doorgelaten, uitgedrukt als een percentage van het invallende licht.

Een lichttunnel, ook bekend als daglichtbuis of daglichtspot, is een bouwkundig systeem dat natuurlijk daglicht van buiten opvangt en via een reflecterende buis naar binnen transporteert om ruimtes zonder directe ramen te verlichten.

Een lift is een mechanisch transportsysteem met een kooi of cabine die in een schacht verticaal beweegt langs geleiders, bedoeld voor het vervoer van personen of goederen tussen verschillende verdiepingen in een gebouw.

De liftcabine, ook wel liftkooi genoemd, is het afgesloten gedeelte van een liftinstallatie waarin personen of goederen worden vervoerd tussen verschillende verdiepingen in een gebouw.