Bouw Woordenboek

Een openbare ruimte in een stedelijke of dorpskern, vaak aangeduid als marktplein of stadsplein, die functioneert als een centraal punt en onderwerp is van stedebouwkundige en civieltechnische vormgeving en herinrichting.

Een meander is een lusvormige bocht in de loop van een natuurlijke waterloop zoals een beek, rivier of zeestroming.

Een meanderende rivier is een rivier met een enkele stroomgeul die in kronkels door het landschap stroomt, waarbij de bochten zich verplaatsen door erosie aan de buitenbochten en sedimentatie aan de binnenbochten.

Mestafzet omvat het afvoeren van mest die niet op het eigen agrarische bedrijf kan worden gebruikt, om te voldoen aan wetgeving en/of om opslagtekorten te voorkomen.

Een minaret is een toren die aan of bij een moskee gebouwd is en voornamelijk wordt gebruikt voor de oproep tot het gebed (adhan) door de muezzin.

Minoïsche architectuur omvat de bouwstijl en kenmerken van de Minoïsche beschaving op Kreta, gekenmerkt door paleiscomplexen met meerdere verdiepingen, centrale binnenplaatsen, lichtschachten, en uitgebreide waterafvoersystemen.

Een moerasbrand, ook wel veenbrand genoemd, is een brand die voorkomt in veengebieden en die zich vaak smeulend ondergronds verspreidt, wat het blussen bemoeilijkt.

Een motte is een kunstmatig aangelegde heuvel, vaak omringd door een gracht, die diende als verhoging voor een versterking, meestal een toren of kasteel, in de middeleeuwen.

Een muraltmuur is een lage betonnen muur, opgebouwd uit horizontale platen tussen staanders, die boven op een dijk wordt geplaatst om deze eenvoudig te verhogen en overslag van water tegen te gaan.

Myceense architectuur is de bouwkunst van de Myceense beschaving die bloeide in de late bronstijd (ca. 1600-1100 v.Chr.) in Griekenland, voornamelijk op de Peloponnesos en in Oost-Griekenland.