Bouw Woordenboek

BIM staat voor Building Information Modeling en is een methodiek waarbij alle relevante informatie van een bouwproject gedurende de gehele levenscyclus digitaal wordt vastgelegd, gebruikt en beheerd in een intelligent 3D-model.

BIM-software zijn digitale programma's die het Building Information Modeling (BIM)-proces ondersteunen, waarbij 3D-modellen worden gecreëerd en beheerd met gekoppelde bouwkundige informatie voor de gehele levenscyclus van een project.

Bimsbeton is een lichte betonsoort waarbij traditionele zware aggregaten deels of volledig zijn vervangen door bims (puimsteen of bimskiezel), wat resulteert in een lager gewicht en verbeterde thermische isolatie.

In de bouwkunde is een binding een verbinding van bouwdelen die zorgt voor een stabiele constructie.

Een bindmiddel in de bouw is een materiaal dat zorgt voor de hechting tussen andere componenten in bijvoorbeeld mortel, specie of beton.

Materialen die in de bouw worden gebruikt om diverse componenten, zoals granulaten, aan elkaar te hechten en na verharding een solide geheel te vormen.

De bindmiddelfactor, ook bekend als de k-waarde, is een coëfficiënt die de effectiviteit van een type II vulstof uitdrukt in relatie tot de bindkracht van cement.

Een bindmiddelhuid is een dunne, vaak brosse of poederige toplaag op een dekvloer die ontstaat door een concentratie van bindmiddel en zeer fijne deeltjes aan het oppervlak.

Bindtijd is de periode waarin een bindmiddel, zoals cement, overgaat van een vloeibare of plastische toestand naar een vaste toestand, wat essentieel is voor de verwerkbaarheid en uiteindelijke sterkteontwikkeling van materialen zoals beton en mortel.

Een bindverband, in de bouwkunde veelal aangeduid als metselverband, is de specifieke rangschikking en onderlinge overlapping van bouwstenen of andere eenheden in een constructie om stabiliteit en samenhang te creëren en krachten te verdelen.

Een binnenafscheiding is een niet-dragende wand of constructie die ruimtes binnen een gebouw van elkaar scheidt en geen structurele functie heeft.

Een constructiemethode waarbij de ruit en de bijbehorende glaslatten vanaf de binnenzijde van een gebouw in de sponning van het kozijn worden gemonteerd.