Bouw Woordenboek

Een blokgoot, ook wel ribgoot genoemd, is een type dakgoot dat traditioneel wordt vervaardigd uit een massieve houten balk door hierin een sleuf uit te hollen.

Een blokhaak, ook wel blokwinkelhaak of schrijfhaak genoemd, is een handgereedschap dat wordt gebruikt voor het controleren en aftekenen van rechte hoeken (90 graden).

Een blokhut is een gebouw of bijgebouw opgetrokken uit horizontale, gestapelde houten balken of stammen die op de hoeken in elkaar passen door middel van uitsparingen.

Kort horizontaal houten verbindingselement in een kapconstructie of geveloverstek, bedoeld voor de koppeling van het spantbeen aan de muurplaat of ter ondersteuning van een uitkraging.

Blokken stapelen is een bouwmethode waarbij stenen of bouwblokken in horizontale lagen op elkaar worden geplaatst.

Een blokprofiel is een rechthoekig geprofileerd element in kozijnen of gevelbekleding dat door zijn strakke, haakse vormgeving zorgt voor een modern schaduweffect.

Een blokschaaf is een klein, handmatig gereedschap dat gebruikt wordt voor het glad maken en afwerken van houten oppervlakken, met name voor kleine werkstukken, randen en moeilijk bereikbare plaatsen.

Een bloksteen is een steen van regelmatige blokvorm, vaak gebruikt voor waterbouwwerken of als metselblok in de bouw.

De eerste, vaak verbrede en verzwaarde trede aan de voet van een trap die dient als robuuste aanzet van de opgaande constructie.

Blokverband is een metselverband waarbij de stenen in opeenvolgende lagen recht boven elkaar worden geplaatst, waardoor verticale stootvoegen ontstaan die doorlopen over de verschillende lagen.

Blootliggend metselwerk is metselwerk waarbij de stenen en voegen zichtbaar blijven en niet bedekt worden door een afwerklaag zoals pleisterwerk.

Blootstellingsklassen, ook wel milieuklassen of omgevingsklassen genoemd, geven de omstandigheden weer waaraan een bouwkundige constructie, met name van beton, tijdens het gebruik wordt blootgesteld, en zijn bepalend voor de duurzaamheidseisen.