Bouw Woordenboek

Corrosie is de ongewenste aantasting van een materiaal door chemische of elektrochemische reacties met componenten uit de omgeving, waarbij metalen vaak hun mechanische eigenschappen verliezen.

Een corrosie-inhibitor, ook wel corrosieremmer genoemd, is een chemische stof die wordt toegevoegd om de corrosiesnelheid van een materiaal, meestal een metaal of legering, te verlagen of corrosie te voorkomen.

Het geheel aan technische ingrepen en materiaalkeuzes bedoeld om de oxidatie en degradatie van metalen bouwdelen te vertragen of te voorkomen door ze te isoleren van hun omgeving.

Corrosiebestendig staal, ook bekend als roestvast staal (RVS) of inox, is een legering van ijzer met minimaal 10,5% chroom, wat zorgt voor de vorming van een beschermende passivatielaag tegen corrosie.

Classificatie die de mate van agressiviteit van een omgeving aangeeft voor het aantasten van metalen, cruciaal voor het bepalen van de juiste beschermingstermijn en coatingdikte.

Een corrosielaag is een laag die zich vormt op het oppervlak van een materiaal, meestal metaal, als gevolg van corrosie.

Corrosiepreventie omvat methoden en technieken om metalen te beschermen tegen aantasting door chemische of elektrochemische reacties met hun omgeving.

Een weervaste staallegering die door de toevoeging van koper, chroom en nikkel een dichte oxidehuid vormt die het onderliggende metaal beschermt tegen verdere corrosie.

Een cortile is een open binnenplaats binnen een gebouwencomplex, veelal omsloten door arcades en kenmerkend voor de Italiaanse renaissance-architectuur.

Cosinus phi (cos φ), ook wel arbeidsfactor of power factor genoemd, is een maatstaf voor de efficiëntie van elektrisch energiegebruik in wisselstroomcircuits en geeft de verhouding weer tussen het actieve vermogen en het schijnbare vermogen.

Een laat-negentiende-eeuwse bouwstijl gebaseerd op de Engelse landelijke architectuur, gekenmerkt door asymmetrie, steile dakvlakken en een ambachtelijk materiaalgebruik.

Een architectonische bouwwijze waarbij geveldelen of volumes als losstaande schermen achter of naast elkaar worden geplaatst om een kunstmatige dieptewerking en ruimtelijke gelaagdheid te creëren.