Bouw Woordenboek

Een dakrandgoot is een waterafvoerend element dat zich aan de rand van een dak bevindt en dient om hemelwater op te vangen en gecontroleerd af te voeren.

Een bouwkundig element dat aan de dakrand wordt geplaatst. Het speelt een rol bij de positionering van dakpannen en kan dienen als afsluiting van de ruimte onder de dakbedekking.

Een dakrandondersteuning is een constructiedetail of element dat specifiek de overstekende delen van een dak, het dakoverstek, ondersteunt en stabiliseert.

Een dakrandplank is een plank die aan de rand van een dak wordt geplaatst voor afwerking en bescherming tegen weersinvloeden.

Een dakrandprofiel, ook wel daktrim genoemd, is een afwerkprofiel dat langs de randen van een dak wordt geplaatst.

Een dakrandsteun is een speciaal ontworpen oplossing die dient voor het verankeren en stabiliseren van dakopstanden aan vloerranden.

Dakrubber, ook bekend als EPDM (Ethyleen Propyleen Dieen Monomeer), is een synthetisch rubberen materiaal dat voornamelijk wordt gebruikt als waterdichting op platte en licht hellende daken.

Een kleine toren- of lantaarnconstructie die direct op de nok of de kruising van een dak is geplaatst zonder eigen fundering vanaf de grond.

Een afzonderlijk hellend vlak van een dakconstructie dat samen met andere vlakken de geometrie, de waterafvoer en het uiterlijk van een kap bepaalt.

Dakshingles zijn dakbedekkingsmaterialen, vaak gemaakt van bitumen met een glasvliesinlage en afgewerkt met minerale korrels, die in overlappende lagen op hellende daken worden aangebracht voor waterdichtheid en bescherming tegen weersinvloeden.

Een dakspant is een dragende constructie, vaak in een driehoekige vorm, die de belasting van het dak draagt en overbrengt op de muren of kolommen van een gebouw.

Een stalen bevestigingsmiddel bestaande uit een bout met bijbehorende moer, specifiek gedimensioneerd voor de structurele, doorgaande koppeling van houten kaponderdelen.