Bouw Woordenboek

Een dilatatievoeg is een voeg die het uitzetten en krimpen ('werking') van materialen in een constructie opvangt om zo scheurvorming te voorkomen.

Een mechanisch profiel bedoeld voor de afwerking van constructieve scheidingen, ontworpen om de thermische en structurele werking tussen verschillende bouwdelen gecontroleerd op te vangen.

De term 'Dilitatiesteen' als specifiek bouwkundig element zoals beschreven in de oorspronkelijke tekst, kon niet worden geverifieerd op basis van de geraadpleegde betrouwbare en actuele externe bronnen.

Dimensionale stabiliteit beschrijft het vermogen van een materiaal of constructie om zijn oorspronkelijke vorm en afmetingen te behouden onder wisselende omgevingsomstandigheden zoals temperatuur en vochtigheid.

DIN staat voor Deutsches Institut für Normung, een Duitse organisatie die normen ontwikkelt en publiceert voor onder andere producten, processen en diensten in diverse sectoren.

DIN-normen zijn technische standaarden die worden opgesteld door het Deutsches Institut für Normung (DIN) en specificaties vastleggen voor diverse gebieden, waaronder bouw, techniek en industrie.

Architecturale term die verwijst naar de bouwstijl uit de tijd van keizer Diocletianus, specifiek naar het halfronde thermenvenster dat door twee verticale stijlen in drie segmenten is verdeeld.

Een diocletiaans venster, ook bekend als thermenvenster, is een grote halfronde muuropening die doorgaans is verdeeld in drie verticale secties of lichten, waarbij het middelste deel vaak breder is dan de zijdelen.

Direct Current (DC), oftewel gelijkstroom, is een elektrische stroom waarbij de elektronen zich constant in één richting bewegen, van de negatieve naar de positieve pool, hoewel de technische stroomrichting van plus naar min wordt aangenomen.

Een formele ontheffing van een specifieke verplichting, zoals het afwijken van bepalingen in een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) of technische normstelling.

Een fijnmazige verdeling van vaste stofdeeltjes in een vloeibaar medium, waarbij de deeltjes niet oplossen maar in een stabiele zweftoestand aanwezig blijven.

Dispersion verwijst naar een methode om materialen zoals pigmenten, vulstoffen of vezels gelijkmatig te verdelen in een vloeistof of een polymeer, om zo een homogene samenstelling te verkrijgen.