Bouw Woordenboek

Een dakgootsteun, ook wel gootbeugel genoemd, is een constructie-element dat dient ter bevestiging en ondersteuning van een dakgoot aan een gebouw.

Decoratieve elementen die aan dakgoten of regenpijpen worden toegevoegd om de esthetiek van een gebouw te verfraaien.

Een horizontale balk in een hellend dak die de krachten van het dakvlak en de dakbedekking overbrengt naar de verticale hoofddraagconstructie, zoals muren of spanten.

Een dakhaak is een metalen bevestigingsmiddel dat wordt gebruikt om dakbedekking of montagesystemen voor bijvoorbeeld zonnepanelen aan de dakconstructie te bevestigen.

Dakhaken zijn metalen bevestigingsmiddelen die worden gebruikt op hellende daken, vaak voor het bevestigen van montagesystemen voor zonnepanelen of voor valbeveiliging.

De hoek die een dakvlak maakt ten opzichte van het horizontale vlak, uitgedrukt in graden of als een stijgingspercentage.

Op basis van de geraadpleegde, toegestane bronnen kon geen eenduidige, standaard definitie van 'Dakhoogte' in de bouwkunde worden geverifieerd. Gerelateerde en wel gedefinieerde termen zijn onder andere 'Nokhoogte' en 'Goothoogte'.

Een dakhuis is een opbouw op het dak die de daklijst of gootlijn onderbreekt, vaak in het verlengde van de gevelwand ligt en voorzien is van een eigen kapconstructie.

Het aanbrengen van thermische isolatiematerialen binnen of op een dakconstructie om de warmteoverdracht tussen binnen en buiten te beperken.

Een dakkap is een uitbouw op een schuin dak, meestal voorzien van een raam, dat extra ruimte en licht in de zolderruimte creëert.

Een verticale uitbouw in een hellend dakvlak voorzien van een kozijn en een eigen dak, bedoeld om de beloopbare ruimte en de lichtinval op een bovenverdieping te vergroten.

Een dakkoepel, ook wel lichtkoepel genoemd, is een element in het dak, meestal in de vorm van een koepel, om daglicht in de onderliggende ruimte te brengen.