Bouw Woordenboek

Hardheid is de mate waarin een materiaal weerstand biedt tegen blijvende mechanische vervorming, zoals krassen, indrukking of slijtage door puntbelasting.

Een relatieve schaal van 1 tot 10 die de krashardheid van mineralen bepaalt door vast te stellen welk materiaal een ander materiaal kan bekrassen.

Een hardheidstest is een methode om de weerstand van een materiaal tegen permanente vervorming door indrukking of penetratie te meten.

Een hardheidstester is een instrument dat de weerstand van een materiaal tegen permanente vervorming meet, zoals indrukking, slijtage of krassen.

Hardhout is hout afkomstig van loofbomen (bedektzadigen) en wordt over het algemeen gekenmerkt door een hogere dichtheid, sterkte en duurzaamheid dan zachthout.

Hardie® Plank is een gevelbekledingsproduct van vezelcement, samengesteld uit portlandcement, zand, cellulosevezels, water en additieven.

Een boorgereedschap waarbij de snijvlakken bestaan uit een extreem hard gesinterd composiet van wolfraamcarbide en een bindmetaal zoals kobalt.

Hardschuim is een type kunststof met een gesloten celstructuur dat voornamelijk wordt toegepast als isolatiemateriaal in de bouw vanwege de goede thermische en soms ook akoestische isolatiewaarde.

Compacte, fossielhoudende kalksteen van sedimentaire oorsprong, herkenbaar aan een blauwgrijze kleur en veelvuldig toegepast voor zowel constructieve als decoratieve bouwelementen.

Een hardstenen dorpel is een horizontale afsluiting aan de onderzijde van een deur- of raamopening, vervaardigd uit hardsteen.

Harken is een bouwkundige handeling waarbij een oppervlak, zoals grond of aggregraten, wordt bewerkt met een hark, vaak om het te egaliseren, te verplaatsen of vrij te maken van ongewenst materiaal.

Een harmonicadeur is een vouwdeur die bestaat uit meerdere aan elkaar geschakelde panelen die als een accordeon opgevouwen kunnen worden om zo een grote doorgang te creëren.