Bouw Woordenboek

Een klang is een metalen bevestigingselement dat dak- en gevelbekleding aan de onderconstructie koppelt terwijl thermische uitzetting en krimp van het metaal ongehinderd mogelijk blijft.

Een klapbrug is een beweegbare brug waarbij het brugdek om een horizontale as draait om scheepvaart door te laten.

Een klapkap, ook wel scharnierkap of klapdak genoemd, is een dakconstructie waarbij de hellende delen aan de nok scharnieren en het geheel als het ware openvouwt.

Een klapraam, ook wel klepraam genoemd, is een raam dat aan één zijde scharniert, meestal aan de bovenzijde, waardoor het 'klapt' om te openen.

Een klapschijf kan in de bouw meerdere betekenissen hebben, waaronder een draadschijf voor hijswerktuigen met een scharnierend framedeel, of een andere naam voor een slijpwaaier.

Klapzand is een fijnkorrelige zandsoort, vaak ook aangeduid als ophoogzand of vulzand, die voornamelijk wordt gebruikt voor het ophogen en opvullen van terreinen en kuilen in de bouw.

Klassieke architectuur is een bouwstijl die is gebaseerd op de principes en esthetiek van de Griekse en Romeinse oudheid en gekenmerkt wordt door elementen zoals zuilen, driehoekige frontons, symmetrie en proportie.

Klassieke bouworden zijn historische architectonische stijlen uit de oudheid, gekenmerkt door specifieke verhoudingen, profielen en details, voornamelijk zichtbaar in het type zuil dat wordt toegepast.

Klassieke ornamenten zijn decoratieve elementen zonder constructieve functie die toegepast worden ter verfraaiing van gebouwen en interieurs, met een oorsprong in de Griekse en Romeinse architectuur.

De klassieke stijl in architectuur is een bouwstijl die zich baseert op de principes en esthetiek van de architectuur uit het oude Griekenland en Rome.

Een klassieke tempel is een godshuis uit de Griekse of Romeinse oudheid, voornamelijk gebouwd om een godheid te eren en huisvesting te bieden aan het godenbeeld.

Een klauwhaak is een haak met een specifieke vorm, vaak gebruikt als onderdeel van hijs- of sjorbanden.