Bouw Woordenboek

Het waterpeil is de hoogte van de waterspiegel ten opzichte van een referentievlak, zoals Normaal Amsterdams Peil (NAP) of een lokaal vastgesteld peil.

Een waterpeilbuis, ook wel peilbuis genoemd, is een geperforeerde buis die in de bodem wordt geplaatst om de stijghoogte van het grondwater te meten of de kwaliteit en kwantiteit van het grondwater te bewaken.

Een waterpomp is een werktuig dat wordt ingezet om water van een lager naar een hoger niveau te verplaatsen, of om water te transporteren.

Een waterpomptang is een verstelbare tang met gekartelde bekken, voornamelijk gebruikt voor het vastgrijpen en draaien van buizen, moeren, bouten en andere objecten met verschillende diameters in onder andere de bouw en installatietechniek.

Een waterput is een gegraven of geboorde constructie in de grond, bedoeld om grondwater te bereiken voor diverse toepassingen zoals drinkwater, proceswater of beregening.

Een waterrad is een constructie die de energie van stromend of vallend water omzet in een roterende beweging, voornamelijk gebruikt om werktuigen aan te drijven.

Waterrecycling is het behandelen van gebruikt water om het opnieuw te kunnen inzetten voor diverse toepassingen, zoals toiletspoeling, tuinirrigatie of industriële processen, in plaats van het direct af te voeren.

Een waterreservoir is een opslagplaats voor water, die zowel kunstmatig als natuurlijk kan zijn aangelegd. Het dient voor de opslag en distributie van water voor diverse doeleinden zoals drinkwatervoorziening, irrigatie, industrieel gebruik of regenwaterbeheer.

Waterretentie is het vasthouden van water in een bepaald gebied of door een materiaal, met als doel wateroverlast tegen te gaan en verdroging te voorkomen.

Fysieke aantasting of degradatie van bouwdelen en materialen door ongewenste blootstelling aan water, vocht of waterdamp.

Een waterschadesensor, ook wel watermelder of lekkagedetector genoemd, is een apparaat dat ontworpen is om de aanwezigheid van water te detecteren op ongewenste plaatsen in een gebouw.

De grenslijn tussen twee aangrenzende stroomgebieden die bepaalt in welke richting het oppervlaktewater afvloeit.