Bouw Woordenboek

Een dakelement is een geprefabriceerd bouwdeel dat fungeert als integraal onderdeel van een dakconstructie, meestal samengesteld uit isolatiemateriaal en beplating.

Een dakgebint, ook wel kapgebint, kapspant of dakstoel genoemd, is een dragende constructie van balken en verbindingselementen die de dakbedekking ondersteunt en het gewicht verdeelt over de muren en fundering van een gebouw.

Een dakgebinte is de dragende constructie van een dak, bestaande uit balken en spanten, die zorgt voor de stabiliteit en vorm van het dak en het gewicht verdeelt over de onderliggende muren en fundering.

Het dakgeraamte, ook bekend als dakconstructie of dakgebinte, is de dragende structuur van een dak, meestal opgebouwd uit balken van hout, staal of beton, die de vorm van het dak bepaalt en de dakbedekking ondersteunt.

Een dakgevel is een topgevel, wat een gevel is waarvan het bovenste deel min of meer in een punt uitloopt en die zich meestal aan de korte zijde van een gebouw bevindt.

Een horizontale balk in een hellend dak die de krachten van het dakvlak en de dakbedekking overbrengt naar de verticale hoofddraagconstructie, zoals muren of spanten.

De hoek die een dakvlak maakt ten opzichte van het horizontale vlak, uitgedrukt in graden of als een stijgingspercentage.

De afstand gemeten over het hellende dakvlak vanaf de dakvoet tot aan de nok.

De dakneiging, ook wel dakhelling of dakhoek genoemd, is de hoek die het dakvlak maakt ten opzichte van een horizontale lijn, uitgedrukt in graden of percentages.

Een dakrandanker is een ankerpunt dat specifiek ontworpen is om valbeveiliging op daken te bevestigen en zo veilig werken op hoogte mogelijk te maken.

Een afzonderlijk hellend vlak van een dakconstructie dat samen met andere vlakken de geometrie, de waterafvoer en het uiterlijk van een kap bepaalt.

Een dakspant is een dragende constructie, vaak in een driehoekige vorm, die de belasting van het dak draagt en overbrengt op de muren of kolommen van een gebouw.