Bouw Woordenboek

Gietbouw is een bouwmethode waarbij vloeibare betonspecie op de bouwplaats in (systeem)bekistingen wordt gestort om monolithische wanden en vloeren te vormen.

Een vloeibaar aangebrachte afwerklaag op een constructieve ondergrond die door zelfnivellerende eigenschappen een vlakke basis vormt voor vloerbedekking.

Gieten is een bouwtechniek waarbij vloeibaar bouwmateriaal, zoals beton of metaal, in een mal of bekisting wordt verwerkt om na uitharding een specifieke vorm en sterkte te verkrijgen.

Een gietijzeren brug is een brug waarbij de hoofddragende elementen zijn vervaardigd uit gietijzer.

Een herbruikbare vorm waarin vloeibare materialen zoals beton, kunsthars of metaal uitharden tot een product met exact gedefinieerde dimensies.

Gietmortel is een vloeibare, cementgebonden mortel met krimpcompenserende eigenschappen, specifiek ontwikkeld voor het volledig vullen van ruimtes tussen constructiedelen en fundaties.

Een ijzer-koolstoflegering met een koolstofgehalte tot circa 2,1% die in vloeibare toestand direct in een gietvorm wordt gegoten om een eindproduct of halffabricaat te vormen.

Een gietvloer is een naadloze, vloeibaar aangebrachte vloerafwerking die door een chemische reactie of hydratatie uithardt tot een egaal en duurzaam oppervlak.

Een naadloze, vloeibaar aangebrachte vloerafwerking die door zelfnivellerende eigenschappen uithardt tot een egaal en strak oppervlak.

Een gietvorm, ook wel mal of matrijs genoemd, is een hol of bol model dat de contravorm (negatief) is van het gewenste product.

Een gigantische orde, ook wel kolossale orde genoemd, is een architectonisch element waarbij zuilen of pilasters over minimaal twee bouwlagen doorlopen.

Gips is een mineraal bestaande uit gehydrateerd calciumsulfaat dat na branding en menging met water als bindmiddel fungeert voor stucwerk, wandplaten en gietvloeren.