Bouw Woordenboek

Klimbeveiliging omvat maatregelen en systemen die primair zijn ontworpen om te voorkomen dat personen onbevoegd een object betreden of beklimmen, bijvoorbeeld voor inbraakpreventie.

Een klimgevel is een gevel die specifiek ontworpen is voor het direct aanbrengen van steigers ten behoeve van gevelbekleding.

Een klimgordel is een persoonlijk beschermingsmiddel (PBM) dat wordt gebruikt om veilig te werken op hoogte en bij klimactiviteiten.

Klimhaken in de bouw zijn voorzieningen die worden gebruikt om toegang te verkrijgen tot moeilijk bereikbare plaatsen, zoals op daken of aan constructies, en dienen als aanhechtingspunten voor valbeveiliging.

Een lichaamsomsluitend samenstel van banden en gespen dat een val opvangt door de optredende krachten te verdelen over bekken, borst en schouders. Het vormt de cruciale schakel tussen de gebruiker en het verankeringspunt binnen een valbeveiligingssysteem.

Klimijzers zijn stalen staven of beugels die worden ingemetseld in een baksteenconstructie of ingestort in beton, om als permanente ladder te dienen.

Een klimplantgevel is een gebouwgevel begroeid met klimplanten, al dan niet met behulp van een leid- of ophangsysteem.

Een klimsteiger is een steigersysteem dat verticaal langs een gebouw of constructie wordt verplaatst, vaak gebruikt bij hoogbouw voor werkzaamheden zoals bekisten, wapenen en storten.

Een klimtoren is een constructie, vaak in de openbare ruimte of bij sportfaciliteiten, die specifiek is ontworpen om op te klimmen middels verschillende elementen zoals klimwanden, klimnetten of touwen.

Een klimtouw is een gecertificeerd touw van kunststofvezels dat binnen valbeveiligings- en positioneringssystemen dient om personen veilig te zekeren of te verplaatsen tijdens werk op hoogte.

Een klink is een hardgebakken, onregelmatig gevormde baksteen die wordt gebruikt voor bestrating, zoals straten, paden en pleinen.

Klinken is een verbindingsmethode waarbij metalen of andere materialen met behulp van klinknagels aan elkaar worden bevestigd.