Bouw Woordenboek

Een vlaklast is een belasting die inwerkt over een bepaald oppervlak van een constructiedeel en waarbij de lengte en breedte van dit belastingsoppervlak significant zijn ten opzichte van het constructiedeel.

Een vlakrasp is een handgereedschap met een plat of licht gebogen blad voorzien van tanden, gebruikt voor het vormgeven en gladmaken van diverse materialen zoals hout, steen of gips.

Vlakreliëf, ook wel bas-reliëf genoemd, is een vorm van beeldhouwwerk of gietwerk waarbij de voorstelling slechts een geringe afstand uit het platte vlak komt.

Een vlaktemaat is een eenheid die wordt gebruikt om de grootte van een oppervlakte aan te geven.

Vlakverdeling in de bouwkunde, en met name in de architectuur, is de manier waarop een gevel of ander bouwonderdeel wordt ingedeeld in kleinere vlakken door middel van lijnen, vormen, gevelopeningen of materiaalgebruik.

Een bouwkundig constructiesysteem waarbij de stabiliteit en de afdracht van belastingen hoofdzakelijk worden verzorgd door vlakke elementen zoals dragende wanden en vloeren.

Vlamgotiek, ook wel flamboyante gotiek genoemd, is de laatste fase van de gotische bouwstijl, gekenmerkt door overdadige, vlamvormige decoratieve elementen.

Vlamoverslag, ook wel flashover genoemd, is het verschijnsel waarbij brandbare gassen in een ruimte door oplopende temperatuur plotseling en nagenoeg gelijktijdig ontbranden.

Een vlampijp is een buis in een vlampijpketel waar hete verbrandingsgassen doorheen stromen om warmte af te geven aan het omringende water.

Een vlamproef is een test die wordt uitgevoerd om de reactie van bouwmaterialen op vuur te beoordelen, waarbij gekeken wordt naar onder andere ontvlambaarheid, vlamuitbreiding en rookontwikkeling.

Vlaswol is een natuurlijk isolatiemateriaal dat wordt gemaakt van de vezels van de vlasplant en wordt gebruikt voor thermische en akoestische isolatie in gebouwen.

Een vlechtbrug is een type brug dat geconstrueerd is uit gevlochten materiaal, vaak natuurlijke materialen zoals takken of gras.