Bouw Woordenboek

Een campanile is een klokkentoren die meestal losstaat van het hoofdgebouw, zoals een kerk.

Cancelli zijn lage afscheidingen of balustrades, vaak van marmer of steen, die in vroegchristelijke en romaanse kerken werden gebruikt om het priesterkoor of het bema af te scheiden van het schip waar de gelovigen zaten.

Een boerderijtype waarbij de woon- en bedrijfsgebouwen een volledig gesloten vierhoek vormen rondom een centrale binnenplaats.

De cella is de centrale, omsloten ruimte in een klassieke Griekse of Romeinse tempel, waar zich gewoonlijk het beeld van de godheid of heilige objecten bevonden.

In de bouwkunde is een chimera een architecturaal beeldhouwwerk, vaak een fantasiewezen, dat dient ter decoratie en geen water afvoert.

Een clandestiene kapel is een kerkruimte die van buitenaf niet herkenbaar is als kerk en in het geheim werd gebruikt voor religieuze samenkomsten, met name tijdens perioden van geloofsonderdrukking.

Architectuurstijl gebaseerd op de principes van de Griekse en Romeinse oudheid, waarbij symmetrie, mathematische verhoudingen en het gebruik van de klassieke zuilenorden centraal staan.

Een reeks kolommen die op regelmatige afstanden zijn geplaatst en een horizontaal hoofdgestel of een overkapping ondersteunen.

Een slank, zuilvormig architectuurelement dat wordt toegepast als ondersteuning van bogen, gewelfribben of als decoratieve geleding van muurvlakken en vensterpartijen.

Het Colosseum, officieel bekend als het Flavisch Amfitheater, is een ovaal amfitheater in Rome, gebouwd in de 1e eeuw na Christus, dat werd gebruikt voor gladiatorengevechten, dierengevechten en andere publieke spektakels.

Een commandantshuis is een gebouw dat dient als woning en soms werkruimte voor een commandant, vaak in een militaire context of bij een kamp.

Een communiebank is een knielbank, vaak uitgevoerd als een balustrade of hekwerk, die in kerken het priesterkoor scheidt van het schip en waaraan gelovigen traditioneel knielend de communie ontvangen.