Bouw Woordenboek

Een antentempel is een klassiek tempeltype bestaande uit een rechthoekige cella waarvan de zijmuren naar voren uitsteken om een voorportaal te vormen, doorgaans met twee zuilen tussen deze muuruiteinden.

Een anthemion is een decoratief motief uit de klassieke architectuur, vaak in de vorm van gestileerde bloem- of palmbladeren, ook bekend als palmet.

De apophysis is een hol, kwartrond overgangsprofiel aan de bovenzijde van een zuilschacht dat de aansluiting vormt met het kapiteel.

Een secundaire, vaak halfronde of veelhoekige uitbouw aan de hoofdapsis, de kooromgang of het transept van een kerkgebouw, bedoeld als nis voor een zijaltaar.

Een apsis is een halfronde of veelhoekige, nisvormige uitbouw aan een gebouw, vaak aan het einde van een kerk, basilica of tempel.

Een halfrond of bolvormig gewelf dat fungeert als de overspanning van een apsis, doorgaans uitgevoerd als een halve koepel.

Een kleine, vaak in serie gebouwde woning uit de periode van de industrialisatie, specifiek ontworpen voor de huisvesting van de werkende klasse en hun gezinnen.

Een reeks van achtereenvolgende bogen die rusten op kolommen of pijlers en samen een bogengalerij vormen.

Een wettelijk beschermde beroepstitel voor een ontwerper die verantwoordelijk is voor het bouwkundig ontwerp, de technische uitwerking en de ruimtelijke inpassing van gebouwen.

De architraaf is de onderste, dragende dwarsbalk van een klassiek hoofdgestel die de last van de bovenbouw rechtstreeks overbrengt op de kapitelen van de onderliggende zuilen.

Een veelhoekige of ronde uitbouw aan een gevelhoek die op een kraagsteen of console rust en geen directe verbinding heeft met de fundering op het maaiveld.

Art Deco is een invloedrijke stijlbeweging uit de vroege twintigste eeuw die architectuur en interieurontwerp kenmerkt door geometrische abstractie, strakke lijnen en een decoratieve verwerking van moderne materialen.